Deze fietstocht gaat terug naar de sporen van de Eerste Wereldoorlog achter het front. Poperinge (of POP zoals de uitheemse troepen zegden) en de omliggende dorpen werden vier jaar lang overspoeld door troepen van het Britse Imperium en Frankrijk en op het einde ook even door Amerikanen. Al deze vreemde soldaten stonden in de loopgraven weinige kilometers verder, aan het front bij Ieper. In POP, dicht bij de burgerbevolking kwamen ze telkens voor enkele dagen rusten. Ze zochten ontspanning, maar werkten ook of trainden voor nieuwe acties. Er werd ook rechtgesproken over wie zich had misdragen. De ergste bestraffing was de doodstraf voor een vuurpeloton. Poperinge werd tussen 1916 en 1919 de hoofdstad van de executies in het Britse leger.
De tocht gaat langs vele begraafplaatsen die nog herinneren aan al dat oorlogsleed. Er zijn ook minder opvallende relicten, restanten van de gigantische infrastructuur van een miljoenenleger. Maar deze tocht komt vooral dicht bij de verhalen van hoe de soldaten deze oorlog ondergingen en hoe ze weer mens onder de mensen probeerden te worden.